
Kim jest Dymna i dlaczego jej historia porusza?
Imię Dymna od dawna kojarzy się w Polsce nie tylko z wybitnymi rolami teatralnymi i filmowymi, ale też z konsekwentnym działaniem na rzecz osób chorych i niepełnosprawnych. Książka Elżbiety Baniewicz przedstawia portret Anny Dymnej – aktorki, która w swoim życiu przeszła przez wzloty, wielkie wzruszenia i trudne doświadczenia, a następnie zamieniła je w gotowość do służenia słabszym.
To opowieść o epoce i o ludziach, którzy tworzyli polski teatr w jego najlepszych latach. W centrum narracji pojawia się krakowski Stary Teatr, z którym Dymna jest związana przez całe zawodowe życie. Autorka pokazuje też znaczenie Teatru Telewizji – dzięki niemu widzowie mogą do dziś oglądać jej znakomite kreacje.
Warto podkreślić, że w tej historii nie chodzi wyłącznie o biografię artystki. To również zapis postawy: wrażliwości na drugiego człowieka i pracy społecznej, która zaczęła się długo przed tym, zanim powstała Fundacja „Mimo Wszystko”.
Fundacja „Mimo Wszystko” i rola, którą Dymna wzięła na siebie
Jednym z najważniejszych wątków książki jest działalność Dymnej w Fundacji „Mimo Wszystko”. Aktorka założyła ją w Krakowie we wrześniu 2003 roku i od początku pełni funkcję prezesa społecznie. Pierwotny cel Fundacji był konkretny: utrzymywanie Warsztatów Terapii Artystycznej oraz opieka nad 26 podopiecznymi – osobami niepełnosprawnymi intelektualnie, mieszkańcami Schroniska im. Brata Alberta w Radwanowicach.
Opisane w książce tło pokazuje, jak zmiany przepisów prawnych sprawiły, że część osób utraciła prawo do korzystania z Warsztatów Terapii Zajęciowej finansowanych przez budżet państwa. Dymna nie przeszła obok tej sytuacji obojętnie – jej zaangażowanie miało realny wpływ na życie podopiecznych.
Dziś Fundacja Anny Dymnej „Mimo Wszystko” pomaga wielu osobom chorym i niepełnosprawnym w całej Polsce oraz koordynuje pracę wolontariuszy. W ramach działań organizowane są m.in. Festiwal Zaczarowanej Piosenki im. Marka Grechuty, Ogólnopolskie Dni Integracji „Zwyciężać mimo wszystko” oraz Ogólnopolski Festiwal Twórczości Teatralno-Muzycznej Osób Niepełnosprawnych „Albertiana”.
Więcej niż pomoc: terapia, rehabilitacja i przestrzeń dla talentu
Książka akcentuje również rozbudowę działań o wymiar terapeutyczny i rehabilitacyjny. Fundacja buduje dwa nowoczesne ośrodki: „Spotkajmy się” w nadbałtyckim Lubiatowie oraz „Dolinę Słońca” w Radwanowicach. To właśnie dzięki takim inicjatywom działalność Dymnej nie kończy się na wsparciu doraźnym – staje się długofalową odpowiedzią na potrzeby.
Jednocześnie w opowieści pojawia się wątek integracji przez kulturę. Dymna była pomysłodawczynią Ogólnopolskiego Przeglądu Twórczości Teatralno-Muzycznej Osób Niepełnosprawnych „Albertiana”, a także Festiwalu Zaczarowanej Piosenki im. Marka Grechuty dla uzdolnionych wokalnie osób niepełnosprawnych. Dla czytelnika oznacza to ważny przekaz: talent i godność nie mają ograniczeń.
Anna Dymna: droga artystyczna i zaangażowanie społeczne
Życiorys Dymnej łączy w sobie dwa światy, które często są opisywane osobno – sztukę i działalność społeczną. A jednak tu widać, że to jedna historia. Anna Dymna urodziła się 20 lipca 1951 roku w Legnicy. Jest aktorką teatralną i filmową, absolwentką Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Krakowie. Od 1990 roku wykłada na tej uczelni.
Jej debiut artystyczny nastąpił w 1969 roku w Teatrze im. Juliusza Słowackiego w Krakowie – w roli Isi i Chochoła w „Weselu” Stanisława Wyspiańskiego, w reżyserii Lidia Zamkowa. Od 1973 roku pozostaje związana z krakowskim Starym Teatrem. Zagrała ponad sto ról teatralnych i filmowych.
W książce nie brakuje też informacji o tym, że Dymna angażowała się społecznie długo przed założeniem Fundacji. Wspierała m.in. działania Obywatelskiego Komitetu Ratowania Krakowa, brała udział w akcjach Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy, współpracowała ze Stowarzyszeniem „Wielkie Serce”, Fundacją „Mam marzenie”, Fundacją „Nuta Nadziei” oraz Fundacją „Akogo?”.
Teatr jako narzędzie integracji: „Radwanek” i „Albertiana”
W 1999 roku Dymna rozpoczęła współpracę z Fundacją im. Brata Alberta i jej prezesem ks. Tadeuszem Isakowiczem-Zaleskim. Pomagała przy realizacjach inscenizacji Teatrzyku „Radwanek”, którego aktorami są osoby niepełnosprawne intelektualnie oraz mieszkańcy schroniska w Radwanowicach. Od tamtej pory, poświęcając prywatny czas, reżyseruje i pisze scenariusze do przedstawień „Radwanka”.
W 2001 roku była też pomysłodawczynią Ogólnopolskiego Festiwalu Twórczości Teatralno-Muzycznej Osób Niepełnosprawnych „Albertiana”. Coroczny finał – dzięki jej staraniom – ma miejsce na Dużej Scenie Teatru im. J. Słowackiego w Krakowie. To pokazuje, jak Dymna potrafi przekuć wrażliwość w organizację i trwałą strukturę.
Programy, salony poezji i działalność na antenie
W opowieści o Dymnej ważne miejsce zajmują inicjatywy kulturalne oraz działalność medialna. W 2002 roku zainicjowała odbywający się w niedzielne przedpołudnia Krakowski Salon Poezji w Teatrze im. Juliusza Słowackiego. Prowadzi go wraz z Józefem Opalskim, Bronisławem Majem oraz Krzysztofem Orzechowskim (dyrektorem teatru). Salon ma oddziały w wielu miastach Polski i za granicą.
Krakowski Salon Poezji został uhonorowany nagrodą literacką „Nike” za najciekawszą działalność kulturalną w regionie w 2003 roku. To dowód, że Dymna nie tylko gra, ale też tworzy przestrzenie dla słowa, emocji i spotkań.
Od 2003 roku, w Europejskim Roku Osób Niepełnosprawnych, na antenie Programu II TVP aktorka prowadzi cykliczny program „Anna Dymna – spotkajmy się”. Porusza w nim tematy miłości, akceptacji, samotności, szczęścia, wiary i nadziei. Gośćmi audycji są osoby niepełnosprawne oraz ciężko chore.
| Cecha | Dane produktu |
|---|---|
| Nazwa | Dymna |
| SKU | 0f7f613ef85c |
| Cena | 28.23 zł |
| Opis w skrócie | Książka Elżbiety Baniewicz – portret Anny Dymnej: związki ze Starym Teatrem w Krakowie, Teatrem Telewizji oraz działalnością w Fundacji „Mimo Wszystko” (m.in. opieka nad podopiecznymi i koordynacja wolontariuszy). |
| Opis pełny (tematy) | Epoka polskiego teatru, Stary Teatr w Krakowie, Teatr Telewizji, działalność społeczna Dymnej, założenie i prezesura Fundacji „Mimo Wszystko”, program „Anna Dymna – spotkajmy się”, Krakowski Salon Poezji oraz inicjatywy integrujące twórczość osób niepełnosprawnych. |
Dlaczego warto sięgnąć po książkę o Dymnej?
To lektura dla tych, którzy chcą zobaczyć, jak wyglądała praca w polskim teatrze w jego najlepszych latach i jak długofalowo można łączyć sztukę z działaniem społecznym. Dymna jest tu pokazana jako osoba, która nie tylko występowała na scenie, ale też budowała instytucje i przedsięwzięcia, aby inni mogli korzystać z kultury i terapii.
Książka daje też czytelnikowi perspektywę historyczną: od Starego Teatru w Krakowie po Teatr Telewizji, dzięki któremu jej role pozostają dostępne dla kolejnych pokoleń. W tle jest emocjonalna prawda – że życie potrafi doświadczać, a mimo to można wybierać służbę drugiemu człowiekowi.
Jeśli szukasz historii o człowieku, którego działania wyrastają z empatii i konsekwencji, Dymna w tej książce staje się kimś więcej niż biografią: staje się opowieścią o sile akceptacji, nadziei i odpowiedzialności.