Kategoria: Produkt

Kim jest Dymna i dlaczego jej historia porusza?

Imię Dymna od dawna kojarzy się w Polsce nie tylko z wybitnymi rolami teatralnymi i filmowymi, ale też z konsekwentnym działaniem na rzecz osób chorych i niepełnosprawnych. Książka Elżbiety Baniewicz przedstawia portret Anny Dymnej – aktorki, która w swoim życiu przeszła przez wzloty, wielkie wzruszenia i trudne doświadczenia, a następnie zamieniła je w gotowość do służenia słabszym.

To opowieść o epoce i o ludziach, którzy tworzyli polski teatr w jego najlepszych latach. W centrum narracji pojawia się krakowski Stary Teatr, z którym Dymna jest związana przez całe zawodowe życie. Autorka pokazuje też znaczenie Teatru Telewizji – dzięki niemu widzowie mogą do dziś oglądać jej znakomite kreacje.

Warto podkreślić, że w tej historii nie chodzi wyłącznie o biografię artystki. To również zapis postawy: wrażliwości na drugiego człowieka i pracy społecznej, która zaczęła się długo przed tym, zanim powstała Fundacja „Mimo Wszystko”.

Fundacja „Mimo Wszystko” i rola, którą Dymna wzięła na siebie

Jednym z najważniejszych wątków książki jest działalność Dymnej w Fundacji „Mimo Wszystko”. Aktorka założyła ją w Krakowie we wrześniu 2003 roku i od początku pełni funkcję prezesa społecznie. Pierwotny cel Fundacji był konkretny: utrzymywanie Warsztatów Terapii Artystycznej oraz opieka nad 26 podopiecznymi – osobami niepełnosprawnymi intelektualnie, mieszkańcami Schroniska im. Brata Alberta w Radwanowicach.

Opisane w książce tło pokazuje, jak zmiany przepisów prawnych sprawiły, że część osób utraciła prawo do korzystania z Warsztatów Terapii Zajęciowej finansowanych przez budżet państwa. Dymna nie przeszła obok tej sytuacji obojętnie – jej zaangażowanie miało realny wpływ na życie podopiecznych.

Dziś Fundacja Anny Dymnej „Mimo Wszystko” pomaga wielu osobom chorym i niepełnosprawnym w całej Polsce oraz koordynuje pracę wolontariuszy. W ramach działań organizowane są m.in. Festiwal Zaczarowanej Piosenki im. Marka Grechuty, Ogólnopolskie Dni Integracji „Zwyciężać mimo wszystko” oraz Ogólnopolski Festiwal Twórczości Teatralno-Muzycznej Osób Niepełnosprawnych „Albertiana”.

Więcej niż pomoc: terapia, rehabilitacja i przestrzeń dla talentu

Książka akcentuje również rozbudowę działań o wymiar terapeutyczny i rehabilitacyjny. Fundacja buduje dwa nowoczesne ośrodki: „Spotkajmy się” w nadbałtyckim Lubiatowie oraz „Dolinę Słońca” w Radwanowicach. To właśnie dzięki takim inicjatywom działalność Dymnej nie kończy się na wsparciu doraźnym – staje się długofalową odpowiedzią na potrzeby.

Jednocześnie w opowieści pojawia się wątek integracji przez kulturę. Dymna była pomysłodawczynią Ogólnopolskiego Przeglądu Twórczości Teatralno-Muzycznej Osób Niepełnosprawnych „Albertiana”, a także Festiwalu Zaczarowanej Piosenki im. Marka Grechuty dla uzdolnionych wokalnie osób niepełnosprawnych. Dla czytelnika oznacza to ważny przekaz: talent i godność nie mają ograniczeń.

Anna Dymna: droga artystyczna i zaangażowanie społeczne

Życiorys Dymnej łączy w sobie dwa światy, które często są opisywane osobno – sztukę i działalność społeczną. A jednak tu widać, że to jedna historia. Anna Dymna urodziła się 20 lipca 1951 roku w Legnicy. Jest aktorką teatralną i filmową, absolwentką Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Krakowie. Od 1990 roku wykłada na tej uczelni.

Jej debiut artystyczny nastąpił w 1969 roku w Teatrze im. Juliusza Słowackiego w Krakowie – w roli Isi i Chochoła w „Weselu” Stanisława Wyspiańskiego, w reżyserii Lidia Zamkowa. Od 1973 roku pozostaje związana z krakowskim Starym Teatrem. Zagrała ponad sto ról teatralnych i filmowych.

W książce nie brakuje też informacji o tym, że Dymna angażowała się społecznie długo przed założeniem Fundacji. Wspierała m.in. działania Obywatelskiego Komitetu Ratowania Krakowa, brała udział w akcjach Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy, współpracowała ze Stowarzyszeniem „Wielkie Serce”, Fundacją „Mam marzenie”, Fundacją „Nuta Nadziei” oraz Fundacją „Akogo?”.

Teatr jako narzędzie integracji: „Radwanek” i „Albertiana”

W 1999 roku Dymna rozpoczęła współpracę z Fundacją im. Brata Alberta i jej prezesem ks. Tadeuszem Isakowiczem-Zaleskim. Pomagała przy realizacjach inscenizacji Teatrzyku „Radwanek”, którego aktorami są osoby niepełnosprawne intelektualnie oraz mieszkańcy schroniska w Radwanowicach. Od tamtej pory, poświęcając prywatny czas, reżyseruje i pisze scenariusze do przedstawień „Radwanka”.

W 2001 roku była też pomysłodawczynią Ogólnopolskiego Festiwalu Twórczości Teatralno-Muzycznej Osób Niepełnosprawnych „Albertiana”. Coroczny finał – dzięki jej staraniom – ma miejsce na Dużej Scenie Teatru im. J. Słowackiego w Krakowie. To pokazuje, jak Dymna potrafi przekuć wrażliwość w organizację i trwałą strukturę.

Programy, salony poezji i działalność na antenie

W opowieści o Dymnej ważne miejsce zajmują inicjatywy kulturalne oraz działalność medialna. W 2002 roku zainicjowała odbywający się w niedzielne przedpołudnia Krakowski Salon Poezji w Teatrze im. Juliusza Słowackiego. Prowadzi go wraz z Józefem Opalskim, Bronisławem Majem oraz Krzysztofem Orzechowskim (dyrektorem teatru). Salon ma oddziały w wielu miastach Polski i za granicą.

Krakowski Salon Poezji został uhonorowany nagrodą literacką „Nike” za najciekawszą działalność kulturalną w regionie w 2003 roku. To dowód, że Dymna nie tylko gra, ale też tworzy przestrzenie dla słowa, emocji i spotkań.

Od 2003 roku, w Europejskim Roku Osób Niepełnosprawnych, na antenie Programu II TVP aktorka prowadzi cykliczny program „Anna Dymna – spotkajmy się”. Porusza w nim tematy miłości, akceptacji, samotności, szczęścia, wiary i nadziei. Gośćmi audycji są osoby niepełnosprawne oraz ciężko chore.

Dlaczego warto sięgnąć po książkę o Dymnej?

To lektura dla tych, którzy chcą zobaczyć, jak wyglądała praca w polskim teatrze w jego najlepszych latach i jak długofalowo można łączyć sztukę z działaniem społecznym. Dymna jest tu pokazana jako osoba, która nie tylko występowała na scenie, ale też budowała instytucje i przedsięwzięcia, aby inni mogli korzystać z kultury i terapii.

Książka daje też czytelnikowi perspektywę historyczną: od Starego Teatru w Krakowie po Teatr Telewizji, dzięki któremu jej role pozostają dostępne dla kolejnych pokoleń. W tle jest emocjonalna prawda – że życie potrafi doświadczać, a mimo to można wybierać służbę drugiemu człowiekowi.

Jeśli szukasz historii o człowieku, którego działania wyrastają z empatii i konsekwencji, Dymna w tej książce staje się kimś więcej niż biografią: staje się opowieścią o sile akceptacji, nadziei i odpowiedzialności.